Saturday, 20 March 2010

Dilek

Hergün Cumartesi gününün neşesini ve huzurunu, her ay da Temmuzun mutluluğunu ve eğlencesini getirse ne güzel olurdu diye geçti içimden. Ama pazartesi olmasa Cumartesinin, eylül olmasa Temmuzun değerini nasıl anlıcaktım dedim.

Yalnız yaşamanın kötü taraflarından biri, insanın normalde sessiz olması gereken iç sesini bir süre sonra sessizlikten kurtulmak için söylerken bulması- başka bir deyişle dış sese dönüştürmesi. Boş bulunup da iç sesi yalnız değilken de dış ses yapma olasılığımın oldukça yüksek olduğunu düşünüyorum kırdığım potları göz önüne alarak.

Bi arkadaşımın doğum tarihine verdiğim tepkiyi kendim de sonradan farkettim;(maalesef)

- Aaaaa! Sen daha 25 yaşında mısın? Hiç çaktırmıyosun...

1 comment:

Yılmaz Barış said...

Altın Klavye Blog Ödülleri: http://www.altinklavye.com/2010/03/altn-klavye-hakknda.html